پرورش و تکامل فضائل
نماز
وسیله پرورش فضائل اخلاق و تکامل معنوی انسان است، چرا که انسان را از
جهان محدود ماده و چهار دیوار عالم طبیعت بیرون میبرد و به ملکوت آسمانها
دعوت میکند. با فرشتگان هم صدا و همراز میسازد و خود را بدون نیاز به
هیچ واسطه، در برابر خدا می بیند و با او به گفت و گو میپردازد.
تکرار
این عمل در شبانه روز، آن هم با تکیه بر صفات، رحمانیت، رحیمیت و عظمت خدا
و با کمک گرفتن از سورههای مختلف قرآن، اثر قابل ملاحظهای در پرورش
فضائل اخلاقی انسان دارد. بدین جهت، امیرمؤمنان علی(ع) درباره فلسفه نماز
فرمودند: "الصلاةٌ قُربانُ کُلِّ تَقِیٍّ": نماز وسیلهی تقرّب هر پرهیزکاری به خدا است.[8]
دعوت به پاکی
سراسر
نماز دعوت به پاکسازی زندگی است؛ زیرا مکان نماز گزار، لباس نمازگزار،
فرشی که بر آن نماز میخواند، آبی که با آن وضو میگیرد یا غسل میکند
و...، باید از هر گونه غصب و تجاوز به حقوق دیگران پاک باشد. با توجه به
این شرایط، کسی که آلوده به ظلم، ربا، غصب، کم فروشی، رشوه خواری و کسب از
راه حرام باشد، چگونه میتواند مقدمات نماز را فراهم سازد؟ بنابر این
تکرار نماز در پنج نوبت در شبانه روز، خود دعوتی است به رعایت حقوق دیگران
و پاک کردن زندگی از هر آنچه ناپسند خدای متعال است.
تمرین نظم
نماز روح انضباط را در انسان تقویت میکند؛ چرا که باید در اوقات معینی انجام گیرد که تأخیر و تقدیم آن، موجب بطلان نماز است
شرط قبولی عبادات
نماز
به سایر اعمال انسان ارزش و روح میدهد و باعث میشود بذر سایر اعمال نیک
در جان انسان پرورش یابد. امیرمؤمنان علی(ع) در وصایای خود در لحظههای
آخر عمرشان فرمود: "اَللَّهَ اَللَّهَ فِی اَلصَّلاَةِ فَإِنَّهَا عَمُودُ دِینِکُم": خدا را خدا را درباره نماز در نظر داشته باشید، چرا که نماز ستون دین شما است.[9]
میدانیم
هنگامی که عمود خیمه درهم بشکند یا سقوط کند، هر قدر طنابها و میخهای
اطراف محکم باشد، اثری در پایداری خیمه ندارد. همچنین هنگامی که ارتباط
بندگان با خدا از طریق نماز از میان برود، سایر اعمال، اثر خود را از دست
خواهد داد. از امام صادق(ع) نقل شده است:
" أَوَّلُ
مَا یُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ الصَّلاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ سَائِرُ
عَمَلِهِ وَ إِذَا رُدَّتْ رُدَّ عَلَیْهِ سَائِرُ عَمَلِهِ":
نخستین چیزی که در قیامت از بندگان حساب میشود نماز است، اگر مقبول
افتاد سائر اعمالشان قبول میشود و اگر مردود شد، سائر اعمال نیز مردود
میشود.[10]
شاید دلیل این سخن
آن باشد که نماز، رمز ارتباط خلق و خالق است که اگر به طور صحیح انجام
گردد، قصد قربت و اخلاص که وسیله قبولی سائر اعمال است، در او زنده
میشود، و گرنه بقیه اعمال او آلوده و از درجه اعتبار ساقط میشود.
دو نکته
نکته اول
باید
توجه داشت که نماز علاوه بر شرائط قبول، شرائط کمال نیز دارد که رعایت
آنها، عاملی مؤثر برای ترک بسیاری از گناهان است. در کتب فقهی و منابع
حدیثی، امور زیادی مانع قبولی نماز ذکر شده است. از جمله این موانع، مسأله
شرب خمر است که در روایات آمده است: "لا تقبل صلاه شارب الخمر اربعین یوماً الا ان یتوب": نماز شرابخوار تا چهل روز مقبول نخواهد شد، مگر این که توبه کند.[11]
از
دیگر موانع کمال نماز، ظلم و ستم حاکمان است. در روایات متعددی
میخوانیم: "از جمله کسانی که نماز آنها قبول نخواهد شد، نماز پیشوای
ستمگر است".[12] همچنین، بی اعتنایی
و نپرداختن واجبات مالی از قبیل خمس و زکات، خوردن غذای حرام، عجب و
خودبینی و... از دیگر موانع قبول نماز است که در روایات بدانها اشاره شده
است. پیداست که فراهم کردن این شرائط قبولی، کمال نماز را تا چه حد ارتقا
خواهد بخشید.
نکته دوم
نکته دوم اینکه، همه
اینها فوائدی است که برای نماز فرادا، با قطع نظر از مسأله جماعت وجود
دارد و اگر ویژگی جماعت را بر آن بیفزائیم، برکات بیشمار دیگری بر آن
افزوه خواهد شد که بیان و تفصیل آن در این کوتاه نوشته نمیگنجد.
گفتار
خود را در فلسفه و اسرار نماز به حدیث جامعی از امام علی بن موسی
الرضا(ع) متبرک میکنیم؛ آن حضرت در پاسخِ نامهای که از فلسفه نماز در آن
سؤال شده بود، چنین فرمود: "علت تشریع نماز، توجه و اقرار به ربوبیت
پروردگار است و مبارزه با شرک و بتپرستی و قیام در پیشگاه پروردگار در
نهایت خضوع و تواضع و اعتراف به گناهان و تقاضای بخشش از معاصی و نهادن
پیشانی بر زمین، همه روزه، برای تعظیم پروردگار".[13]
پی نوشت ها
[1] طه/14
[2] بحارالانوارجلد 82 صفحه 200
[3] وسائل الشیعه جلد 3, ص7, ( باب 2 از ابواب اعداد الفرائض، حدیث 3).
[4]بحار الأنوار (ط - بیروت) ؛ ج79 ؛ ص199
[5] نهج البلاغه, کلمات قصار 252
[6] نهج البلاغه, کلمات قصار, جمله 136
[7] نهج البلاغه, نامهها ( وصیت ) 47
[8] من لا یحضره الفقیه ؛ ج1، ص209
[9] بحار، ج 84، ص 317 و 320
[10] بحار، ج84، ص 318
[11] معارج/ آیات 19 تا 24
[12] وسائل الشیعه، ج3، ص4
[13] . وسایل الشیعه، ج4، ص8 و 9.
د ـ نورانی شدن چهره
حضرت صادق ـ علیه السلام ـ می فرماید:
«صلوه اللّیل تبیّض الوجوه»[10]
نماز شب، چهره ها را نورانی می کند.
نیز از پیامبر گرامی اسلام نقل شده است که فرمود:
«صَلوةُ اللَّیْلِ تُحَسِّنُ الْوَجْهَ وَ .....»[11]
نماز شت چهره را زیبا می سازد.
ه ـ استجابت دعا
از دیگر آثار نماز، قبول شدن دعاها و رفع نیازهاست. نماز چون بین عبد و معبود پیوند برقرار می کند و نشانگر تلاش نمازگزار برای رسیدن به ملکوت اعلا و پیوستن به حق است، چنین تلاشی از نظر کردگار عالم مخفی نمانده، در مقابل، دعاهای او را قبول می کند و خواسته هایش را برآورده می سازد. رسول خدا ـ صلی اللّه علیه و آله ـ فرمود:
«مَنْ أَدَّى فَرِیضَةً فَلَهُ عِنْدَ اللَّهِ دَعْوَةٌ مُسْتَجَابَة»[12]
هر کس واجبی را انجام دهد، در نزد خدا یک دعای مستجاب دارد.
امام صادق ـ علیه السلام ـ فرمود:
«إذا أردت حاجهً، فصلِّ رکعتین وصلِّ علی محمّدٍ و آلِ مُحمَّدٍ و سل تعطه»[13]
هرگاه حاجتی داشتی، دو رکعت نماز بخوان و بر محمد و آل او درود فرست و سپس از خداوند (خواسته خود را) بخواه که به تو داده می شود.
و ـ تأخیر عذاب دنیوی
از آنجا که نماز یکی از بهترین عبادات و افضل آنها به شمار می رود و نمازگزار محبوب خداوند است و از جایگاه رفیعی برخوردار می باشد؛ سزاوار است که خداوند به احترام نماز و نمازگزار، خشم خود را از دیگران بردارد و از خطای آنها درگذرد. حضرت علی ـ علیه السلام ـ فرمود:
ادامه مطلب ...
گرچه نماز چیزی نیست که فلسفه اش بر کسی مخفی باشد، ولی دقت در
متون آیات و روایات اسلامی ما را به نکات بیشتری در این زمینه رهنمون می گردد:
1. روح و اساس و هدف و پایه و مقدمه و نتیجه و بالاخره فلسفه نماز همان یاد خدا
است, همان « ذکر الله » است که در آیهی فوق به عنوان برترین بیان شده است.
البته ذکری که مقدمه ی فکر, و فکری که انگیزه عمل بوده باشد, چنانکه در حدیثی از
امام صادق ـ علیه السّلام ـ آمده است که در تفسیر جمله ی و لذکر الله اکبر فرمود:
ذکرا لله عند ما احل و حرم « یاد خدا کردن به هنگام انجام حلال و حرام »
(یعنی به یاد خدا بیفتد به سراغ حلال برود و از حرام چشم بپوشد.)[1]
2. نماز وسیله ی شستشوی از گناهان و مغفرت و آمرزش الهی است چرا که خواه ناخواه
نماز انسان را دعوت به توبه و اصلاح گذشته می کند, لذا در حدیثی می خوانیم: پیامبر
ـ صلّی الله علیه و آله و سلم ـ از یاران خود سؤال کرد: لو کان علی باب دار الحد
کم نهر و اغتسل فی کل یوم منه خمس مرات اکان یبقی فی جسه من الدرن شیء؟ قلت لا,
قال: فان مثل الصلاه کمثل النهر الجاری کلما صلی کفرت ما بینهما من الذنوب: « اگر
بر در خانه یکی از شما نهری از آب صاف و پاکیزه باشد و در هر روز پپنج بار خود را
در آن شستشو دهد, آیا چیزی از آلودگی و کثافت در بدن او می ماند؟».
در پاسخ عرض کردند: نه, فرمود: « نماز درست همانند این آب جاری است, هر زمان که
انسان نمازی می خواند گناهانی که در میان دو نماز انجام شده است ازمیان می رود»[2]
وبعد الله اکبر بگوییم
بسـم الله الرحمن الرحیم: به نام خداوند بخشنده (و) مهربان
الحمد لله رب العالمین: سپاس مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است
قرائت
پس از سوره حمد، یک سوره دیگر از قرآن را می خوانیم به عنوان نمونه، می توان سوره توحید را خواند:
سوره توحید
بسم الله الرحمن الرحیم
(قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ )
یکی از برکات نماز به خصوص در مساجد، امدادگری است، همیشه محرومان به مساجد روانه میشدند و مشکلات خود را با مردم در میان میگذاشتند و در آن مکان مقدّس آن را حل میکردند. سابقه این کار از زمان رسول اکرم صلی الله علیه وآله بوده است و قرآن صحنهای را نقل میکند که فقیری وارد مسجد شد و از مردم استمداد کرد. کسی به او توجّهی نکرد و فقیر با ناله به خداوند حال خود را گفت. حضرت علی علیه السلام مشغول نماز بود به
فقیر اشاره کرد و او جلو آمد و حضرت در حال رکوع انگشتر خود
را به او داد، آیه نازل شد که: رهبر شما فقط خداوند و پیامبرش و کسانیاند که در حال رکوع انفاق و به فقرا رسیدگی میکنند.
همین که مردم آیه را شنیدند به مسجد آمدند تا ببینند این آیه درباره چه کسی نازل شده است. فهمیدند که مورد آیه شخص علیبن ابیطالبعلیهما السلام است.
به هر حال، امدادرسانی به جبهههای جنگ و کمک به فقراء از مسجد و در سایه برکات نماز بوده و خواهد بود.
مسلمین از پایگاه مساجد به جبهه میرفتند، انقلاب اسلامی ایران هم از مساجد شروع شد.
اجتماع مردم در مسجد برکاتی دارد که با نوشتن چند سطر حقّ آن ادا نمیشود.
در قرآن بارها نماز و انفاق، نماز و زکات، نماز وقربانی، در
کنار هم آمده و در حدیث هم میخوانیم نماز کسی که زکات ندهد قبول نیست.
آموزش وضو گرفتن :
آموزش نماز
پیش از هر چیز نیت می کنیم، یعنی با قصد انجام وضو و برای اطاعت از دستور خداوند عالم، وضو را آغاز می کنیم.
.............
ادامه مطلب ...آموزش خواندن نمازقبل از شروع نماز ایستاده و اقامه را میخوانیمبه ترتیب زیر( دو بار ) الله اکبر( دو بار ) اشهدُ ان لا اله الا الله( دو بار ) اشهدُ ان محمداّ رسول الله( یک بار) اشهدُ ان علیا ولی الله( یک بار) اشهدُ ان علیا حجته الله( دو بار ) حیّ علی الصـلوة( دو بار ) حیّ علی الفلاح( دو بار ) حیّ علی خیر العمل( دو بار ) قد قامت الصلوة( دو بار ) الله اکبر( یک بار) لا اله الا اللهو پس از اقامه شروع به خواندن نماز میکنیم به شرح زیر :دستها را نزدیک گوش ها برده و نیت میکنیممثلا بری نماز صبح میگوییم دو رکعت نماز صبح میخوانم برای رضای خدا قربتا عنداللهالله اکبربعد دستها را پایین اورده و کنار بدن قرار میدهیم وسوره حمد را میخوانیم (الْحَمْدُ للّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ الرَّحْمـنِ الرَّحِیمِ مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ إِیَّاکَ نَعْبُدُ وإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ اهدِنَــــا الصِّرَاطَ المُستَقِیمَ صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ غَیرِ المَغضُوبِ عَلَیهِمْ وَلاَ الضَّالِّینَ)
قرائت
پس از سوره حمد، یک سوره دیگر از قرآن را می خوانیم به عنوان نمونه، می توان سوره توحید را خواند:
سوره توحید
بسم الله الرحمن الرحیم
(قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ اللَّهُ الصَّمَدُ لَمْ یَلِدْ وَلَمْ یُولَدْ وَلَمْ یَکُن لَّهُ کُفُوًا أَحَدٌ )
پسرها و مردان باید نماز صبح و مغرب و عشا، حمد و سوره را (در رکعت اول و دوم) بلند بخوانند ولی دخترها وبانوان، اگر نا محرم صدای آنان را نشنوند می توانند بلند بخوانند و در نماز ظهر عصر همه باید حمد وسوره را آهسته بخوانند.
انسان باید نماز را یاد بگیرد که غلط نخواند و کسی که اصلا نمی تواند صحیح آن را یاد بگیرد، باید هر طور که می تواند بخواند و بهتر آن است که نماز را به جماعت بجا آورد.
رکوع
پس از تمام شدن حمد وسوره سر به رکوع خم می کنیم و دستها را به زانوها می گذاریم و می گوییم:
"سبحان ربی العظیم وبحمده"
و یا می گوییم: "سبحان الله، سبحان الله، سبحان الله"
سجده
سپس سر از رکوع برداشته (می ایستیم) و آنگاه به سجده می رویم و هفت عضو بدن؛ یعنی پیشانی، کف دو دست، سر زانوها و نوک انگشتان بزرگ پا را بر زمین گذاشته و می گوییم:
"سبحان ربی الاعلی وبحمده"
یا "سبحان الله" را سه مرتبه تکرار می کنیم.
در سجده نماز، باید پیشانی را روی خاک یا سنگ یا چیزهای دیگری از زمین بگذاریم.
سجده بر چیزهایی که از زمین می روید و برای خوراک و پوشاک انسان مصرف نمی شود نیز صحیح است.
مهر نماز که بیشتر در بین ما معمول است، در حقیقت قطعه خاک پاکیزه ای است که نمازگزار همراه خود دارد تا برای سجده، پیشانی را روی آن بگذارد.
سجده دوم
پس از سجده اول ، می نشینیم و بار دیگر به سجده رفته و سجده دوم را مانند سجده اول بجا می آوریم.
با تمام شدن سجده دوم، یک رکعت نماز به پایان می رسد؛ یعنی تا بدینجا، رکعت اول نماز را خوانده ایم، بنابراین بطور خلاصه، رکعت اول نماز عبارت است از:
1- تکبیره الاحرام (گفتن "الله اکبر" در آغاز نماز).
2- قرائت (خواندن حمد و سوره).
3- رکوع و ذکر آن.
4- دو سجده و ذکر آنها.
رکعت دوم
پس از تمام شدن رکعت اول نماز، بدون آن که صورت نماز به هم بخورد و یا فاصله ای ایجاد شود، از جا برخاسته، بار دیگر می ایستیم و حمد و سوره را به همان ترتیبی که در رکعت اول نماز گفته شد، می خوانیم.
قنوت
در رکعت دوم نمازهای روزانه، بعد از تمام شدن حمد و سوره و قبل از رکوع، مستحب است، دستها را روبروی صورت گرفته ودعایی بخوانیم؛ این عمل را "قنوت" گویند.
در قنوت می توان این دعا را خواند:
"ربنا آتنا فی الدنیا حسنة وفی الاخرة حسن وقنا عذاب النار"
پیامبر خدا (ص) فرمود: "کسی که قنوت نمازش طولانی تر باشد، حسابرسی او در روز قیامت راحت تر است".
پس از قنوت، رکوع وسجده ها را مانند رکعت اول بجا می آوریم.
تشهد
در رکعت دوم هر نماز، پس از تمام شدن سجده دوم باید در حالی که رو به قبله نشسته ایم "تشهد" بخوانیم؛
یعنی بگوییم:
"اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریک له و اشهد ان محمدا عبده ورسوله اللهم صل علی محمد وال محمد"
سلام
تا اینجا رکعت دوم نماز هم تمام می شود و اگر نماز دو رکعتی باشد؛ مانند نماز صبح، بعد از تشهد، با گفتن سلام، نماز را تمام می کنیم؛ یعنی می گوییم:
السلام علیک ایها النبی ورحمة الله وبرکاته
السلام علینا وعلی عباد الله الصالحین
السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته
اکنون نماز صبح را فرا گرفتیم و چنانچه نمازی که می خوانیم سه رکعتی یا چهار رکعتی باشد، باید در رکعت دوم، بعد از خواندن تشهد، بدون آن که سلام نماز را بگوییم، بایستیم و رکعت سوم نماز را بخوانیم.
رکعت سوم
رکعت سوم نماز هم مانند رکعت دوم است، با این تفاوت که در رکعت دوم باید با حمد و سوره بخوانیم، ولی در رکعت سوم، سوره و قنوت ندارد و فقط "حمد" را می خوانیم و یا به جای حمد، سه مرتبه می گوییم:
"سُبحانَ اللهِ والحَمدُ للهِ وَلا اِلهَ الاّ اللهُ واللهُ اکبرُ"
پس اگز نماز مغرب می خوانیم، باید بعد از سجده دوم (در رکعت سوم) تشهد بخوانیم وبا سلام، نماز را پایان دهیم.
رکعت چهارم
اگر نمازی که می خوانیم چهار رکعتی باشد؛ یعنی: نماز ظهر یا عصر یا عشا؛ پس از سجده ها (در رکعت سوم) بدون آن که تشهد یا سلام را بخوانیم، می ایستیم و رکعت چهارم را مانند رکعت سوم انجام می دهیم و در پایان نماز؛ یعنی پس از سجده دوم می نشینیم و تشهد و سلام را می خوانیم و نماز را تمام می کنیم.
می دانیم که شروع روز دانش آموزان با یک برنامه صبحگاهی مناسب علاوه بر پرورش روح معنوی دانش آموزان، در بالا بردن سطح آموزشی آن ها از لحاظ یادگیری تاثیرگذار است.
به عنوان مثال اگر معلم پرورشی مدرسه بتواند هر هفته یک کلاس را برای برگزاری برنامه های صبحگاه مدرسه انتخاب و هدایت نماید:
اول: تمام دانش آموزان طبق استعداد خود در امور و انجام برنامه ها مشارکت می نمایند.
دوم: طبق ایام اله برای پیدا کردن مطالب مناسب روز اجرای برنامه به دنبال مطالبی از قبیل شعر، مقاله، طنز و غیره هستند.
سوم: مراسم آغازین مدرسه از یکنواخت بودن و احیاناً خسته کننده بودن به پویایی و سرشار بودن تبدیل می شود.
یکی از کارهایی که در اکثر مدارس کشور عزیزمان انجام می شود، خواندن آیاتی از قرآن مجید می باشد، در این زمینه چنان چه دانش آموزان بتوانند علاوه بر شنیدن آیات، با مفاهیم متعالی این معجزه الهی آشنا شوند، بی شک به هدف والای نزول وحی رهنمون گشته ایم.
در این راستا، مرکز یادگیری جهت غنی سازی برنامه های صبحگاه مدارس، به بررسی و تفسیر برخی از آیات قرآن پرداخته است. در این قسمت سعی شده، تفسیر به زبان ساده و قابل درک برای دانش آموزان ارائه گردد.
در این مقاله برخی از آیات سوره طه مورد بررسی قرار می گیرد...
آیات 13 تا 37 سوره طه ( صفحه 313) ، مربوطه توسط یکی از دانش آموزان قرائت شود.
شما می توانید برای شنیدن فایل صوتی آیات این صفحه کلیک نمایید.
جهت دریافت فایل صوتی آیات فوق، کلیک کنید.
در همه ی بیست و پنج آیه ی 13 تا 37 سوره ی طه از صفحه ی 313 ، بهانضمام چهار آیه ی پایانی صفحه ی قبل و نیزآیات صفحات بعد، بخشهای مهمّی از سرگذشت پرماجَرای موسی(ع) تشریح شدهکه بنای ما، پرداختن به دومین آیه ی اینصفحه است.
خدا در آیه ی 14 میفرماید: «إنّی أنَا الله، لا إلهَ إلاّ أنَا»؛ «بهطور یقین، من،آری من، الله هستمکه جز من معبودی نیست».
«فَاعبُدنی»؛ «پس، مرا عبادتکن»؛ «وَ أقِمِ الصَّلاه لِذِکری»؛ «و نماز را برای استقرار یاد من در قلب، بهپا دار».
در واقع، این آیه مقصود اصلی از تشریع نماز را نشان داده که هدف از آن، «ذکر و یاد خدا و توجّه قلبی به او»ست نه همین اعمال بدنی، از قیام و رکوع و سجودِ خالی از توجّه دل که ما انجام میدهیم و غالباً هم نتیجهای نمیگیریم و اَحیاناً اینشبهه نیز در فکرمان پیدا میشودکه پس،کجاستآنآثار نماز با آنهمهعظَمت، در زندگی ما؟! و هیچ، به فکرمان هم نمیرسدکهآخِر،آنکسکه دستور نماز داده،گفتهاست: «أقِمِ الصَّلاه لِذِکری»؛آننمازی نماز استکه مولّد ذکر من باشد و یاد مرا در دلها زندهکند و نمازگزار خود را در حضور من ببیند و مرا حاضر و ناظر بر افکار و اعمال خود بداند.
«ذکر خدا» هم، تنها، تلفّظ به الفاظ سُبحانَالله
و لاإلهَإلاَّالله نیست! «ذکر و یاد»، امری قلبی است نه زبانی! زبان اگر
به استخدام قلب درآمد و به تحریک دل، متحرّک شد، «ذکر» است و ارزش دارد؛ وگرنه، جز
تَمَوُّج و موج زدنی در هوا، چیز دیگری نخواهد بود! اگر نماز ما، واقعاً «ذکر و یاد خدا» بود و خدا را حاکم در شئون زندگی ما میساخت،
اینک، قیافه ی زندگی ما، اعمّ از مادّی و معنوی، دگرگون شده بود و ما، این
چنین نبودیم که اکنون هستیم!
در قرآن، چقدر سخن از «یاد خدا» به میان آمده و اصرار بر این دارد که بفهماند ریشه ی اصلی تمام عبادات، «یاد خدا» و مقصود نهایی از آن ها نیز «یاد او»ست. حتّی در آیه ی: إنَّ الصَّلاهَ تَنهی عَنِ الفَحشاءِ وَ المُنکَر، که اثر مهمّ نماز، پاکسازی جامعه از پلیدیها بیان شده، پس ازآن میفرماید: وَ لَذِکرُ اللهِ أکبَر؛ یعنی، بزرگتر از تمام فواید، اینکه نماز، «یاد خدا» را در دلها احیا میکند و نتیجتاً فرمان خدا را حاکم بر تمام شۆون زندگیآدمیان میگردانَد! فایده ی «یاد خدا» در دلها و حکومت فرمان خدا در شۆون مختلف زندگی نیز، طبق آیه ی شریفه ی:ألا بِذِکرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلوب، طُمَأنینه وآرامش است.
این، دنیای امروزِ ماستکه میبینیم بر اثر فراموشکردن خدا و افتادن دنبال غیرخدا، هرچه، تقلاّ و تلاش میکند، آرامش وآسایش نمییابد! و ترس و وحشت و ناامنی، از همهسو، بر او میبارد. درحالیکهآفریدگار مهربان، ندا میکند: ای راهگمکردگان، فَاذکُرونی، أذکُرکُم؛ «یاد من»کنید تا من هم یاد شما کنم؛ با من باشید تا من هم با شما باشم.
باد بر تخت سلیمـان رفـت کـژ پس سلیمان گفت: بادا، کژ مَغَژ
باد همگفت ای سلیمانکژ مرو ور رویکژ ازکژم خشمین مشو
از ترازو کم کنی من کم کنـم تا تو با من روشنی، من روشنـم
یا أیُّهَا الَّذینَآمَنوا، إذا نودِیَ لِلصَّلاهِ مِن یَومِ الجُمُعَه، فَاسعَوا إلی ذِکرِ الله؛ در این آیه هم ملاحظه میفرمایید از نماز، تعبیر به: ذِکرُ الله، شدهاستکه حقیقت نماز، «ذکر خدا و دل به یاد خدا بودن» است.
و عجیب این که: قرآن، تمام همّش، احیای «ذکر و یاد خدا»ست، ولی متَأسّفانه، ما تمام همّمان، آب و رنگ دادن به ظواهرکار است و افزودن بر تشریفات ظاهر قرآن و نماز و مسجد و منبر و محراب!
و راستیکه ما، هدف را گمکردهایم و لذاست که میان راه، حیران شدهایم!
قرآن،اُولُواالألباب را معرّفی میکند: إنَّ فی خَلقِ السَّماواتِ وَ الأرض وَ اختِلافِ اللَّیلِ وَ النَّهار لآیاتٍ لاُولِی الألباب؛ بهیقین درآفرینشآسمانها و زمین و رفت وآمد شب و روزآیات و نشانههایی است برای خردمندان؛ اَلَّذینَ یَذکُرونَ الله قِیاماً وَ قُعوداً وَ عَلی جُنوبِهِم؛ آن ها کسانی هستند که خدا را یاد میکنند درحالی که ایستاده یا نشسته یا بهپهلو خوابیدهاند؛ وَ یَتَفَکَّرونَ فی خَلقِ السَّماواتِ وَ الأرض: رَبَّنا ماخَلَقتَ هذا باطِلا، سُبحانَک، فَقِنا عَذابَ النّار؛ و درآفرینش آسمانها و زمین میاندیشند و میگویند: منزّهی تو ای پروردگار ما، ایننظام را بهباطل نیافریدهای، ما را از عذابآتش دور نگهدار.
یعنی، اُولُواالألباب، پیوسته، با «یاد خدا» وآخرت زندگی میکنند و خود را آماده برای لقای خدا میسازند.
امام امیرالمۆمنین(ع) نیز در نهجالبلاغه ی شریف، سخن از
«ذکر و یاد خدا» به میان آورده و فرموده است: إنَّ الله سُبحانَهُ وَ تَعالی، جَعَلَ الذِّکرَ
جَلاءً لِلقُلوب، تَسمَعُ بِهِ بَعدَ الوَقرَه، وَ تُبصِرُ بِهِ بَعدَ العَشوَه،
وَ تَنقادُ بِهِ بَعدَ المُعانَدَه؛ خداوند، یادش را
وسیلهای برای جلا و صیقل دلها قرار داده که دلها پس از ناشنوایی، بهسبب یاد
خدا شنوا میشوند و پس از نابینایی، بینا و پس از ستیزهگری، تسلیم میگردند.
حاصل این که: ما، از لحاظ «ذکر و به یاد خدا بودن»، بسیار کسری داریم و از همین جهت است که از اعمال عبادی خویش، آن بهره ی معنوی را که باید ببریم، نمیبریم!
نمازهای واجب شش تا است :
اول . نماز یومیه
دوم . نماز آیات
سوم . نماز میت
چهارم . نماز طواف واجب خانه کعبه
پنجم . نمازی که بواسطه اجاره و نذر و قسم و عهد واجب میشود
ششم . نماز قضای پدر و مادر که بر پسر بزرگتر واجب است
منبع : رساله توضیح المسائل آیت الله العظمی بروجردی
در نمازم خم ابروى تو با یاد آمد *** حالتى رفت که محراب به فریاد آمد
حافظنماز پایه دین است اگر مورد قبول واقع شود.سایر عبادت ها هم مقبول میشود،ولی اگر پذیرفته نشد،سایر اعمال نیز پذیرفته نخواهد شد.
بحارالانوار.ج10.ص394
امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس میخواهد بداند نمازش قبول شده یا نه، بنگرد آیا نمازش او را از فحشا و منکر باز داشته است یا نه؟ به هر مقدار که باز داشته، همان مقدار از نمازش پذیرفته شده است. نماز بى روح تأثیرى در جلوگیرى از گناه ندارد. و این حقیقتى قرآنى است. نمازى که خاصیت بازدارندگى از گناه را نداشته باشد، تنها شکلى از نماز و اسکلتى بى روح است. هر مقدار که نماز روح داشته باشد، تاثیر گذار است. نماز بى روح نوعى نفاق است. نفاق آنست که خشوع اندام، بیش از خشوع دل و درون باشد. هر مقدار از نماز که فاقد روح باشد، به سوى خدا بالا نمیرود. آیات و روایات نشان میدهد نماز، تنها اعمال و حرکات ظاهرى نیست.
میت را باید روبروی نمازگزار طوری قرار دهند که وقتی برای نماز رو به قبله می ایستد، سر میت طرف راست نمازگزار باشد.
این نماز رکوع و سجده وتشهد و سلام ندارد و تنها، پنج تکبیر و چند ذکر و دعاست. بدین ترتیب که نمازگزار با نیت و گفتن "الله اکبر" نماز را شروع می کند.
سپس می گوید:
"اشهدُ ان لا اله الا اللهُ وان محمداً رسول الله"
بعد از آن، تکبیر دوم را می گوید و بعد می خواند:
"اللهم صل علی محمد وال محمد"
وبعد از تکبیر سوم باید بگوید:
"اللهم اغفر للمؤمنین والمؤمنات"
وبعد از تکبیر چهارم می گوید:
"اللهم اغفر لهذا المیت"
وبعد تکبیر پنجم را بگوید و با گفتن تکبیر پنجم، نماز هم تمام می شود.
نماز میت اگر به همین مقدار خوانده شود، کافی است، گرچه بهتر است دعاها وذکرهای مفصل آن خوانده شود.
تکبیرة الاحرام
امام صادق (علیه السلام ) فرمود :
هر گاه حاجت مهمی داشتی ، روز چهارشنبه ،پنجشنبه و جمعه را روزه بگیر و در روز جمعه ، غسل کن و لباس نو بپوش و به بالاترین اطاقهای خود برو ، دو رکعت نماز بگذار، پس دست به آسمان بردار و بگو :
پروردگارا ! به درگاه تو روی آوردم چون می دانم که تو یگانه و بی نیازی و جز تو کسی بر حاجت من توانایی ندارد .